Ο συγγραφέας Βασίλης Κόμης, Επίκουρος Καθηγητής του Πανεπιστήμιου Πατρών παρουσιάζει το βιβλίο "Εισαγωγή στις εκπαιδευτικές εφαρμογές των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών", εκδ. Νέων Τεχνολογιών, Αθήνα 2004.
Εισαγωγή στις εκπαιδευτικές εφαρμογές των ΤΠΕ. Του Β. Κόμη

Το βιβλίο απευθύνεται κατά κύριο λόγο σε φοιτήτριες και φοιτητές των Παιδαγωγικών Τμημάτων και των Τμημάτων εκείνων που προετοιμάζουν ειδικότητες εκπαιδευτικών για τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, καθώς επίσης και σε εκπαιδευτικούς που ενδιαφέρονται να αποκτήσουν εισαγωγικές γνώσεις για τις βασικές εκπαιδευτικές εφαρμογές των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών.
Το βιβλίο αποτελείται από εννέα κεφάλαια, τα οποία παρουσιάζονται συνοπτικά στη συνέχεια.
Στο πρώτο κεφάλαιο, με τίτλο «Φάσεις & Μοντέλα ένταξης των ΤΠΕ στην Εκπαίδευση», παρουσιάζονται και αναλύονται οι επιμέρους χρονολογικές φάσεις που σχετίζονται με την εισαγωγή και την ένταξη των ΤΠΕ στην εκπαίδευση και τα επιμέρους μοντέλα (τεχνοκεντρικό, πραγματολογικό και ολοκληρωμένο) που άπτονται των διαφορετικών προσεγγίσεων για τον τρόπο με τον οποίο οι ΤΠΕ εισάγονται στο σχολικό σύστημα.
Στο δεύτερο κεφάλαιο, με τίτλο «Οι ΤΠΕ στην Ελληνική Εκπαίδευση», παρουσιάζεται και σχολιάζεται σύντομα η θέση των ΤΠΕ στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Έμφαση δίνεται στα προγράμματα σπουδών στην Πληροφορική (ΕΠΠΣ του 1997 κει ΔΕΠΠΣ του 2003). Παρουσιάζεται και σχολιάζεται επίσης το έργο ΟΔΥΣΣΕΙΑ, ως η πρώτη μεγάλη προσπάθεια ενσωμάτωσης των ΤΠΕ στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα.
Στο τρίτο κεφάλαιο, με τίτλο «Θεωρίες Μάθησης και ΤΠΕ», μελετώνται τα διάφορα θεωρητικά μοντέλα που σχετίζονται με την ανθρώπινη μάθηση που στηρίζεται από εφαρμογές των υπολογιστών. Στο πλαίσιο αυτό παρουσιάζονται συνοπτικά οι συμπεριφοριστικές θεωρίες και η συμβολή τους στο σχεδιασμό διδακτικών συστημάτων, οι εποικοδομηστικές θεωρίες και η συμβολή τους στο σχεδιασμό μαθησιακών περιβαλλόντων και οι κοινωνικοπολιτισμικές θεωρίες και η συμβολή τους στο σχεδιασμό συνεργατικών συστημάτων επικοινωνίας και μάθησης.
Στο τέταρτο κεφάλαιο, με τίτλο «Οι ΤΠΕ στη Διδασκαλία και τη Μάθηση», αφού γίνεται μια προσπάθεια λειτουργικού ορισμού του όρου «εκπαιδευτικό λογισμικό», κατηγοριοποιούνται οι εκπαιδευτικές εφαρμογές των ΤΠΕ σε δύο μεγάλους άξονες. Ο πρώτος μεγάλος άξονας σχετίζεται με τη θεωρία μάθησης πάνω στην οποία βασίζεται κάθε εκπαιδευτική εφαρμογή με ΤΠΕ και τις υποκείμενες διδακτικές προσεγγίσεις που μπορεί να υποστηρίξει και ο δεύτερος μεγάλος άξονας σχετίζεται με τις χρησιμοποιούμενες τεχνολογίες ανάπτυξης των εφαρμογών ΤΠΕ και με τα παιδαγωγικά ρεύματα που τις υποστηρίζουν.
Στο πέμπτο κεφάλαιο, με τίτλο «Συστήματα Διδασκαλίας & Καθοδήγησης με τις Τεχνολογίες της Πληροφορικής», παρουσιάζονται αναλυτικά τα συστήματα διδασκαλίας με τη βοήθεια υπολογιστή (συστήματα εξάσκησης, συστήματα καθοδήγησης και συστήματα πρακτικής εφαρμογής) καθώς και οι εκπαιδευτικές εφαρμογές της Τεχνητής Νοημοσύνης, τα λεγόμενα έμπειρα διδακτικά συστήματα.
Στο έκτο κεφάλαιο, με τίτλο «Οι Τεχνολογίες Υπερμέσων και Εικονικής Πραγματικότητας στη Διδασκαλία και τη Μάθηση», μελετώνται οι έννοιες της αλληλεπίδρασης, της επικοινωνίας με τον υπολογιστή και των πολυμέσων και παρουσιάζονται οι εφαρμογές που σχετίζονται με την πλοήγηση (υπερμέσα) και την επικοινωνία με «φυσικό τρόπο» με τους υπολογιστές (εικονική πραγματικότητα). Έμφαση δίνεται στις εκπαιδευτικές εφαρμογές των υπερμέσων και της εικονικής πραγματικότητας.
Στο έβδομο κεφάλαιο, με τίτλο «Οι εφαρμογές του Διαδικτύου στη Διδασκαλία και τη Μάθηση», μελετάται η εξ αποστάσεως διδασκαλία και μάθηση με τη χρήση δικτύων υπολογιστών. Στο πλαίσιο αυτό αναλύεται η έννοια της κοινότητας μάθησης και των συνεργατικών περιβαλλόντων μάθησης που υποστηρίζονται από υπολογιστές ενώ παρουσιάζονται επίσης οι εφαρμογές υπολογιστών παλάμης και τα ασύρματα συστήματα επικοινωνίας και μάθησης.
Στο όγδοο κεφάλαιο, με τίτλο «Οι ΤΠΕ ως συστήματα συμβολικής έκφρασης και οικοδόμησης», παρουσιάζονται και αναλύονται τέσσερις μεγάλες κατηγορίες εκπαιδευτικών εφαρμογών των ΤΠΕ. Η πρώτη κατηγορία αφορά τις παιδαγωγικές χρήσεις των λογισμικών γενικής χρήσης (επεξεργασία κειμένου, βάσεις δεδομένων, λογιστικά φύλλα κλπ.). η δεύτερη κατηγορία αφορά τα εξειδικευμένα περιβάλλοντα μάθησης, όπως η εννοιολογική χαρτογράφηση, η προσομοίωση και η μοντελοποίηση. Η τρίτη κατηγορία άπτεται των συστημάτων εκπαιδευτικής ρομποτικής και η τέταρτη κατηγορία των ηλεκτρονικών παιγνιδιών και των εκπαιδευτικών χρήσεών τους.
Στο ένατο κεφάλαιο, με τίτλο «Ο προγραμματισμός ως δραστηριότητα μάθησης: το περιβάλλον της Logo», μελετάται ο προγραμματισμός ως μια παιδαγωγική δραστηριότητα με εγγενή μαθησιακά χαρακτηριστικά. Έμφαση δίνεται στο περιβάλλον και το παιδαγωγικό πλαίσιο της γλώσσας Logo.